Antropologia kulturowa część II. Kultura obyczajowa początku XXI wieku. Janusz Gajda

Druga część podręcznika Antropologia kulturowa, zatytułowana:”Kultura obyczajowa początku XXI wieku” ukazuje proces zmian i ciągłości w kulturze w kontekście przeobrażeń obyczajowych. Punktem wyjścia rozważań jest kategoria ciała i cielesności, które różnie interpretowane tutaj ukazane są w aspekcie uwarunkowań w kulturze obyczajowej.
W strukturze treści rozdziałów, co jest nowością, uwidacznia się podział związany z kategoriami kultury (kultura bytu, społeczna, duchowa). Rozdział pierwszy dotyczy głównie współczesnego kultu ciała, młodości, wzorów kobiet i mężczyzn, praktyk związanych z higieną i troską o urodę, dotyczące mody, ubioru i zdobienia ciała.
Rozdział drugi dotyczy obyczajowości związanej z zagadnieniami bytowymi, m.in. potrzeba schronienia, bezdomności i emigracji zarobkowej, odżywiania i obyczajowości kształtowanej przez supermarkety. Rozdział trzeci dotyczy obyczajowości związanej z zaspokojeniem wartości witalnych: zdrowia i seksu. Porusza m.in. problem otyłości i anoreksji, różnorodnych zachowań seksualnych, problem trzeciej płci i homoseksualizmu.
Rozdział czwarty traktuje o reliktach obyczajowych, związanych np. z rekreacją, formami życia społeczno-rodzinnego i towarzyskiego. Jest tu mowa o targach i jarmarkach, turniejach rycerskich, zwyczajach łowieckich, Ochotniczej Straży Pożarnej, a także o domowych formach życia towarzyskiego, o reliktach kultury szlacheckiej i żydowskiej.
Rozdział piąty traktuje o obyczajowości religijno-świeckiej typu renesansu egzorcyzmów i pielgrzymek oraz nowych zjawisk dotyczących pochówku ludzi i zwierząt oraz zmian występujących w religijności wiernych i w życiu instytucji Kościoła.
Rozdział szósty dotyczy obyczajowości młodego pokolenia. Są to zarówno zachowania patologiczne jak i godne uznania.
Rozdział siódmy dotyczy obyczajowości życia artystycznego, naukowego i politycznego. Całość kończą rozważania dotyczące globalnego charakteru ponowoczesnej obyczajowości kreowanej przez media.

blogksiazki.pl - nasz blog o książkach

Blogi przekroczyły granice internetu, wprowadzając się do literatury pięknej, młodzieżowej czy publikacji z humanistyki. Pedagog w blogosferze jest kolejną próbą uzupełnienia naszej wiedzy o reakcji obywatelskiej na przejawy życia społeczno-politycznego w naszym kraju. Te teksty pomagają zrozumieć rzeczywistość, poznać źródła opisywanych przypadków, budzą zwątpienie w szczerość obietnic władz, sprzeciw przeciwko wypaczeniom czy przedmiotowemu traktowaniu wyborców/ obywateli są wreszcie naturalną reakcją na przejawy zła, głupoty, cynizmu, obłudy czy fałszu. Nie brak w nich wielu empatycznych reakcji Autora, pomagających tym, którzy szukają swojego miejsca w otaczającej rzeczywistości.
Trudno przejść obojętnie wobec zapisów z dziennika Pedagoga/Naukowca/Rodzica. Na pewno warto je zweryfikować z własnymi odczuciami.

blogksiazki.pl - nasz blog o książkach

Andrzejki Wojciech Śliwerski

Troska o zapewnienie sobie powodzenia i szczęścia towarzyszyła wszystkim ludom przez wieki i stąd w ich życiu liczne były wróżby, magiczne zabiegi i zaklęcia. Późną jesienią, gdy dni stawały się coraz krótsze, a wieczory dłuższe, rozpoczynała się na wsi pora kojarzenia małżeństw. Następował wówczas okres zalotów i wróżb. Wieczór dnia św. Andrzeja poświęcony był wyłącznie wróżbom matrymonialnym. Do dnia dzisiejszego wiele z dawnych przepowiedni i wróżb przekształciło się w barwne widowiska i jako zabawy przetrwało do naszych czasów.

Książka ta ma pomóc w przygotowaniu bogatego, atrakcyjnego, pełnego humoru a zarazem tajemniczości wieczoru andrzejkowego. Autor prezentuje w niej obszerny wybór wróżb andrzejkowych: tradycyjnych i nowych – zupełnie nieznanych, rozbudzających ciekawość i chęć poznania ludowej tradycji.

blogksiazki.pl - nasz blog o książkach

Dzieci ulicy – profilaktyka zagrożeń Anna Kurzeja

Dzieci ulicy to problem ogólnoświatowy. Różne źródła podają, że żyje ich obecnie na świecie około 100 mln i zjawisko to ma niestety tendencję wzrostową.
Podstawowe cele książki to:
- omówienie na podstawie literatury zjawiska marginalizacji dzieci ulicy w świecie oraz podejmowanych wobec nich form pomocy
- przedstawienie zagrożeń wobec których stają współczesne dzieci ulicy, a które sprzyjają powstawaniu zjawiska „dzieci ulicy” i ich marginalizacji
- kształtowanie się oddziaływań pedagogicznych wobec dzieci ulicy przez ukazanie sylwetek różnych pedagogów ulicy
- formy pomocy dzieciom ulicy

Książka omawia problem dzieci ulicy z wszechstronnej perspektywy – zarówno teoretycznej, jak i praktycznej.
W książce podjęto trud uporządkowania i zebrania dotychczasowego dorobku na ten temat. Na podstawie literatury przedmiotu pokazano problem dzieci ulicy na świecie: w krajach pozaeuropejskich, w Europie, w Polsce, a także różne formy pomocy udzielanej tym dzieciom. Oprócz tego przedstawiono zagrożenia, wobec których stają współcześnie młodzi ludzie, a które sprzyjają powstawaniu zjawiska dzieci ulicy i ich marginalizacji.
Przedstawiono kształtowanie się oddziaływań pedagogicznych podejmowanych względem dzieci ulicy poprzez ukazanie sylwetek wybitnych pedagogów ulicy. Omówiono przykłady prowadzonej przez nich pracy oraz stosowane metody.
W polskiej literaturze pedagogicznej brakowało do tej pory całościowego i rzetelnego opracowania tego zagadnienia. Niniejsza publikacja ma szansę wypełnić tę lukę i stać się wartościową pomocą dla całej rzeszy osób zajmujących się zarówno resocjalizacją dzieci i młodzieży, zwł. streetworkerów, jak i wczesną prewencją i profilaktyką środowiskową.

Pedagogika ulicy stanowi główny przedmiot zainteresowań naukowych autorki w ramach pracy w Katedrze Pedagogiki Specjalnej na Uniwersytecie Śląskim. Wcześniej natomiast przez wiele lat dr Anna Kurzeja poznawała problem w codziennym, bezpośrednim kontakcie – w pracy na oddziale detoksykacyjnym z osobami uzależnionymi oraz w „Klubie Włóczykijów” w Bytomiu-Bobrku, gdzie realizowano projekt „Wychowanie podwórkowe”. Jest to zatem temat dla niej ważny i bliski.

blogksiazki.pl - nasz blog o książkach

Wyprawa do Miodocji – Małgorzata Gintowt

Pewnego dnia żyrafa Rudolfina stwierdza ze smutkiem, że jej szyja jest stanowczo za długa. Postanawia więc wyruszyć wraz z przyjaciółmi, pszczółką Brysią i hipciem Grubciem, do Miodocji, by tam odnaleźć Królową, która pomoże rozwiązać jej problem. W trakcie podróży przyjaciele przeżywają wiele fascynujących i pouczających przygód. Wreszcie docierają do ogrodu zoologicznego, gdzie przekonują się, że czasem szczęście znajduje się tuż obok. Trzeba tylko umieć je dostrzec.
Książeczka jest przeznaczona dla młodszych dzieci. Znajdą w niej wszystko, co lubią: pluszowe zwierzątka, wróżki, duchy, krasnoludki i mnóstwo wciągających przygód. Książeczka ta może być doskonałą lekturą na dobranoc.

Fragment:

Za oknami wiatr szeleści,

Snuje leśne opowieści.

Posłuchajcie tylko przecie,

Jaką bajkę dzisiaj plecie.

W pokoju Amelki stała skrzynka z zabawkami. A w tej skrzynce siedziała

pluszowa żyrafa i było jej bardzo smutno:

– Ojej… – głośno westchnęła. – Czemu ja jestem

taka niewymiarowa? Wszyscy wokół mają takie

piękne szyje. A ja? … chlip, chlip… – mówiła do siebie.

– Mam długą jak przerośnięty ogórek.

Wtem podleciała do niej welurowa pszczółka

Bzysia:

– Czemu płaczesz, Rudolfi no? – zapytała zmartwionym

głosem.

– Bo…, bo… – załkała żyrafa. – Mam za długą

szyję i nawet w moim czarodziejskim pamiętniku

nie ma na nią rady.

– Nie martw się… – powiedziała

po namyśle pszczółka. – Chyba wiem, jak ci pomoc.

– Naprawdę? To ciekawe… – ze skrzynki wychyliła

się kolejna zabawka, hipopotam Grubcio. – No to mów,

Bzysiu.

Pszczółka usadowiła się w foteliku dla

lalek i zaczęła opowieść:

– Otóż…, niegdyś moja babcia opowiadała

mi, że gdzieś daleko, daleko… za lasem,

za rzeką jest cudowna kraina… Miodocja

– pszczółka przymknęła oczy i zatopiła się

w marzeniach.

– Ależ Bzysiu! – zirytował się Grubcio.

– Opowiadaj nieco szybciej, bo mi z ciekawości

aż burczy w brzuchu!

– Jasne, Grubciu… – otrząsnęła się

pszczołka i dokończyła. – W Miodocji

mieszka Wielka Krolowa… Krawcowa.

– Ooo! – zdumiał się Grubcio, ale zaraz

mruknął zmieszany. – Hmm… Nie rozumiem.

– To proste! – wzruszyła ramionkami Bzysia. – Wielka Królowa Krawcowa

potrafi wszystko uszyć, doszyć i zaszyć, więc po prostu przeszyje

Rudolfi nie szyję!

– Wspaniale! – poweselała żyrafa. – W takim razie wyruszam do Miodocji

jeszcze dziś!

– Rudolfi no… Idę z tobą! – oświadczyła stanowczo Bzysia. – To wielka

wyprawa!

– Ja też idę z wami! – wyprężył się Grubcio. – Ktoś musi zadbać w drodze

o wasze brzuszki!

Rudolfi na w pośpiechu zaczęła wertować kartki czarodziejskiego pamiętnika:

– Muszę przeczytać, co powinnam zabrać ze sobą w podroż. Jest palec…

Pies… O! Jest podroż!

PODRÓŻ

Jeśli chcesz wyruszyć w drogę,

Taką radę dać ci mogę:

Racz parasol sobie sprawić,

On z opałów cię wybawi

– Uff … Jak to dobrze, że mam parasol – odetchnęła

z ulgą Rudolfi na, lecz po chwili coś sobie

przypomniała. – Och! A z kim będzie spała

Amelka?

– Ależ to żaden problem! – odparła natychmiast

Bzysia. – Do naszego powrotu Kaczor

Kleofas zaopiekuje się Amelką.

– No to nie traćmy ani chwili! – zawołali chorem

pluszowi przyjaciele i z piosenką na ustach

wyruszyli szukać Miodocji.

W drogę czas

Wyruszają przyjaciele

Z Rudolfiną wraz na czele.

Hej! Hej! Raz!

Hurra! Idziemy – na nas czas.

Obejdziemy lasy, wody,

Gdzie czekają nas przygody.

Hej! Hej! Raz!

Hurra! Idziemy, bo już czas.

Odnajdziemy cud krainę,

By odmienić Rudolfinę.

Hej! Hej! Raz!

Hura! Podróży nadszedł czas…

blogksiazki.pl - nasz blog o książkach

Szkolne standardy jakości procesu kształcenia – Maria Koszmider

Kiedyś szkoła miała dwa zadania: uczyć i wychowywać. Teraz, wraz ze zmianami społecznymi, kulturowymi, politycznymi, szkoła oprócz swoich podstawowych zadań: edukacji, wychowania i opieki zaczyna rozwijać swoją (o ile mogę tak spersonifikować) samoświadomość. W oświacie nastąpił zwrot ku uczniowi i jego rodzicom, którzy nazywani są klientami, ku temu, by nie tylko edukować, ale by czynić to konkurencyjnie wobec innych szkół w zakresie jakości. Szkoły zatem mierzą jakość swojej pracy, kuratoria mierzą jakość pracy szkół, a zrozumienie tego jak się mierzy jakość i po co, tak naprawdę, ją się mierzy, zdecydowanie ułatwi czytelnikowi książka Marii Koszmider.
Publikacja Szkolne standardy jakości procesu kształcenia pozwala ukierunkować badania prowadzone w szkołach, odpowiednio je zaplanować. Autorka prowadzi nas przez zasady określania standardów, podpowiada jak je tworzyć i w jaki sposób sprawdzać ich osiągnięcie w placówce.

Gdyby komuś dociekliwemu było mało wiadomości przekazanych przez autorkę, objaśnia ona również jak zbadać jakość procesu kształcenia i jak zanalizować wyniki badań. Na koniec (ale jeszcze przed bibliografią) Maria Koszmider formułuje postulaty dotyczące szkolnych standardów jakości procesu kształcenia, co stanowi doskonale podsumowanie naukowego wywodu.

Ta książka powinna trafić do bibliotek szkolnych, na półkę „Polecane nauczycielom”.
Recenzja:

Przedstawiony w książce zestaw standardów i wskaźników stanowi pełną, przemyślaną propozycję, dającą nauczycielom znakomite spojrzenie na jakość ich pracy i jakość uczenia się uczniów. Otrzymują oni racjonalną propozycję do samokontroli i samooceny oraz do obserwowania działań uczniów oraz osiąganych efektów edukacyjnych.
[...] do zalet książki zaliczam:
- bardzo rzetelny, oparty na bogatej literaturze przegląd problematyki związanej z tworzeniem standardów,
- interesujące propozycje procedur jakościowej standaryzacji,
- spójną i pożyteczną dla praktyki szkoły koncepcję standardów jakości procesu kształcenia.

Z recenzji dr Stefana Wlazło

blogksiazki.pl - nasz blog o książkach

Strategie społecznego uczestnictwa młodzieży. Edyta Mianowska

Problematyka podjęta w książce dotyczy strategii społecznego uczestnictwa młodzieży, czyli zagadnień związanych z kreowaniem przez dorastających swojej społecznej biografii. Przy czym w głównym nurcie rozważań znajdują się strategie społecznej partycypacji przyjmowane przez młodzież gimnazjalną średniego miasta.
Celem badań, których wyniki są przedstawione w książce, było sprawdzenie modelu teoretycznego oraz ustalenie czy czynniki (zasoby), których źródłem są społeczne relacje lub indywidualne cechy jednostki, wpływają na przyjmowanie określonej strategii społecznego uczestnictwa. Na podstawie wyników badań scharakteryzowane zostały relacje dorastających z najważniejszymi partnerami społecznymi (rodzicami, nauczycielami i rówieśnikami) w kontekście generowanych przez nie zasobów społecznych. Podjęto również analizy uwarunkowań strategii społecznego uczestnictwa. Wskazano także charakterystyczne dla reprezentantów każdej ze strategii (integracja, asymilacja, indyferencja lub separacja) stanowiska w kwestiach związanych z dalszą edukacją, przyszłą karierą zawodową i aktywnością w roli obywatela.

Proponowane w książce podejście do opisu okresu dorastania, pomimo że oparte na klasycznych teoriach rozwoju, jest próbą przyjęcia wieloaspektowej, uwzględniającej przemiany warunków dorastania młodzieży, perspektywy opisu młodości.

Zagadnienia podejmowane w pracy mogą zainteresować przede wszystkim badaczy problematyki młodzieżowej, pedagogów i socjologów. Odbiorcami książki mogą być również studenci pedagogiki i socjologii, gdyż książka w części teoretycznej zawiera przegląd ustaleń teoretycznych i analizę wyników różnych badań dotyczących okresu dorastania. Także nauczyciele i rodzice dzięki lekturze książki mogą zyskać nową perspektywę oglądu swoich relacji z dorastającą młodzieżą, a uzyskana wiedza może wspomagać ich wysiłki wychowawcze.

Dr Edyta Mianowska – pracownik naukowy Uniwersytetu Zielonogórskiego, adiunkt w Katedrze Zdrowia Publicznego w Zakładzie Metodologii Badań Społecznych. W latach 2000-2003 wzięła udział w polsko-niemieckim projekcie badawczym prowadzonym przez Instytut Pedagogiki Społecznej UZ wraz z Instytutem Pedagogiki Freie Universität w Berlinie, którego tematem była socjalizacja młodzieży w dużym i średnim mieście.

blogksiazki.pl - nasz blog o książkach

Edukacja holistyczna w podejściu Gestalt. O wspieraniu rozwoju osoby. Wiktor Żłobicki

Czy we współczesnym świecie wiedza jest sprzedawanym i kupowanym towarem, od którego zależy prestiż społeczny i status materialny człowieka? Czy zysk ze zdobytej wiedzy nie przysłania jego rozwoju osobistego? W poszukiwaniu odpowiedzi na te pytania, ważne wydaje się rozstrzygnięcie, czy istotą edukacji jest kierowanie rozwojem, czy też wspomaganie rozwoju?
Autor z perspektywy pedagogiki humanistycznej analizuje filozoficzne, antropologiczne, psychologiczne i psychoterapeutyczne podstawy podejścia Gestalt w edukacji, przedstawia wyniki swoich badań nad rozwojem osobistym człowieka. Gestaltowska wizja edukacji opiera się na założeniu, że człowiek potrzebuje wsparcia w swoim rozwoju, by w poczuciu podmiotowości i sprawstwa, w kontakcie z otoczeniem społecznym rozumiał siebie i otaczający go świat, wykorzystał optymalnie własny potencjał intelektualny, duchowy, cielesny i emocjonalny.
Pierwsza Polsce monografia poświęcona podejściu Gestalt  w edukacji jest propozycją kierowaną do nauczycieli, wychowawców, rodziców, by w procesie wspierania w rozwoju innych ludzi przejść od nieświadomości swojej niekompetencji, przez świadomość swojej niekompetencji, ku świadomości swojej kompetencji i osiągnąć nieświadomość swojej kompetencji. Recenzja Dr hab. Prof. UŚ Andrzeja Murzyna:

[…] Pragnę podkreślić, że autor uniknął jednostronności w podejściu do poszczególnych kwestii, a jednocześnie zachował spójność i precyzyjność w formułowaniu myśli.
Praca dra Wiktora Żłobickiego składa się z dwóch części. Część pierwsza poświęcona jest przede wszystkim rozważaniom nad filozoficznymi i psychologicznymi źródłami koncepcji Gestalt. Bardzo istotny jest tutaj punkt wyjścia autora – założenie, że edukacja to bardziej rozwój czy proces niż przyswajanie wiedzy. Tylko takie podejście badawcze może uchronić autora zarówno przed spłyceniem ukazywanych nurtów filozoficznych i psychologicznych, jak również przed usztywnieniem samej koncepcji Gestalt, co z kolei podważałoby wiarygodność zasadniczej tezy pracy. Wspieranie rozwoju osoby nie jest bowiem możliwe w sytuacji, kiedy edukacja holistyczna – poprzez różne zabiegi redukcjonistyczne – ukazywana jest jako jedyna recepta na bolączki współczesnej kultury. Autor pracy doskonale zdaje sobie z tego sprawę, o czym świadczy między innymi trafnie dobrana literatura, do której się odnosi. C. Rogers, A. Maslow, B. Śliwerski, Z. Kwieciński, H. Bauer i inni należą niewątpliwie do tych myślicieli, którzy – poprzez swoją twórczość i postawę – szerzą ideę służebności instytucji i systemu wobec każdego pojedynczego człowieka, dehumanizacji i – podobnie jak Hubertus von Schoenebeck – zapraszają nas do szeroko pojmowanego dialogu edukacyjnego i nieustannego poszerzania kontekstu nauczania wychowującego, aby każdy mógł w nim znaleźć swoje miejsce, jakie przysługuje mu z racji bycia podmiotem. Tak poszerzany kontekst umożliwia – jak stwierdza przytaczany przez autora pracy H. Petzold „[…] bezpośrednie i całościowe porozumiewanie się między podmiotami na płaszczyźnie ciała, rozumu i uczuć […]”.
Współczesna szkoła – jak słusznie podkreśla autor pracy – to w coraz większym stopniu szkoła, która cierpi na niedostatek humanizmu, a pogłębiający się rozdźwięk między dydaktyką i wychowaniem sprawia, że zamiast twórczej socjalizacji mamy do czynienia z tworzeniem podatnego gruntu dla rozwoju osobowości autorytarnych. Są to osoby, które postrzegają życie społeczne jedynie w kategoriach hierarchii i walki o zdobycie wyższej pozycji zawodowej i ekonomicznej. Mamy więc do czynienia z dokładnym zaprzeczeniem idei społeczeństwa sieciowego, o którym pisze John Naisbitt – chodzi o społeczeństwo, w którym osiąganie sukcesów nie musi się odbywać poprzez „wspinanie się ponad innymi”.
Część druga pracy dra Wiktora Żłobickiego obejmuje rozważania nad statusem poznawczym pedagogiki, teoretyczne podstawy badań, rozdział metodologiczny oraz analizę wyników badań własnych, których celem było uzasadnienie głównej tezy pracy. Przekonanie o tym, że tylko taką pedagogikę, która jest zorientowana na badania interdyscyplinarne, można uważać za humanistyczną, stanowi podstawę rozważań autora, który bardzo precyzyjnie uzasadnia swój punkt widzenia, odwołując się do wielu wybitnych przedstawicieli pedagogiki, psychoanalizy, psychologii humanistycznej, psychologii społecznej. Rozważania autora prowadzą do bardzo istotnego wniosku – interdyscyplinarność nie stanowi tutaj celu samego w sobie – ma ona przede wszystkim służyć rozwijaniu całościowego, wielowymiarowego postrzegania osoby ludzkiej.
Metodologiczna część pracy stanowi istotne dopełnienie rozważań autora, których celem jest ukazanie roli podejścia Gestalt w procesie wspierania rozwoju osoby. Opisano narzędzie badawcze i ukazano jego historyczne i filozoficzne źródła. Dokonana przez autora charakterystyka mandali w kontekście starannie dobranej, aktualnej literatury przedmiotu oraz rzetelne badania stanowią – moim zdaniem – solidne oparcie dla tezy , że koło mandaliczne może służyć jako kreatywna forma pracy.
Biorąc pod uwagę erudycyjny charakter pracy, jej aktualność oraz wielostronność spojrzenia na problematykę, dzięki której mamy do czynienia z głębokim, mocno osadzonym we współczesnej humanistyce, studium nad koncepcją Gestalt i jej zastosowaniem w procesie nauczania – uczenia się, zdecydowanie opowiadam się za przyjęciem jej do druku. […]Tego typu prace są bardzo potrzebne przede wszystkim dlatego, że chociaż teza o ścisłym związku pomiędzy poznawczym, emocjonalnym i duchowym wymiarem osoby nie podlega dzisiaj dyskusji, wiele przemawia za tym, że nie jest ona rzetelnie realizowana w praktyce edukacyjnej. […]

blogksiazki.pl - nasz blog o książkach

Przewodnicy w świecie ciszy. Poradnik dla rodziców dzieci z wadą słuchu

Joanna Domeradzka-Kowalkowska

Książka zawiera wskazówki przydatne rodzicom w pracy rewalidacyjnej z ich dziećmi. Na podstawie fachowej literatury przedmiotu oraz własnych doświadczeń i obserwacji pracy surdopedagogów autorka zamieściła w niej najistotniejsze z punktu widzenia rodziców porady, a także własne propozycje zajęć z dziećmi.

W książce znajdą Państwo omówienie następujących kwestii:
Rozdział pierwszy – wskazówki dla rodziców, opisy postaw rodzicielskich ze wskazaniem tej właściwej, rola środowiska domowego w kształtowaniu języka dzieci z uszkodzonym słuchem
Rozdział drugi – rola surdopedagogów w nauczaniu języka małych pacjentów, ze szczególnym zwróceniem uwagi na ich wygląd zewnętrzny, cechy osobowości oraz niezbędne wykształcenie i kwalifikacje
Rozdział trzeci – odpowiedzi autorki na pytania, które często zadają sobie rodzice dzieci z wadą słuchu, oraz wyjaśnienia zagadnień nurtujących rodziców
Rozdział czwarty – konkretna propozycja metody prowadzenia zajęć z dzieckiem oraz opis znaczenia wychowania słuchowego dla jego rozwoju, a przede wszystkim mowy; gotowe scenariusze zajęć, które rodzice mogą wykorzystać podczas domowych ćwiczeń

ISBN 978-83-7308-921-1
Wydanie I, Kraków 2008
Format B5
Objętość 72 strony
Oprawa miękka, klejona

blogksiazki.pl - nasz blog o książkach

Związkowe doskonalenie nauczycieli w Polsce (1944–1989)
Uwarunkowania. Przejawy. Konsekwencje

Edyta Kahl

Książka jest wyczerpującym studium historyczno-pedagogicznym doskonalenia zawodowego nauczycieli prowadzonego przez ZNP w latach 1944-1989. Ukazuje przemiany związane z przejęciem władzy na ziemiach polskich w 1944 roku oraz budowaniem i umacnianiem ładu monocentrycznego, stanowiące rozległe tło dla rozważań nad procesem sowietyzacji oświaty dokonującej się w obszarze doskonalenia nauczycieli.
Wnikliwa analiza kontrowersyjnej faktografii tego okresu demaskuje sens polityczny podejmowanych działań na polu doskonalenia. Ujawnia wykorzystywane przez władze środki służące pragmatycznej instrumentalizacji tego procesu, zawłaszczania świadomości nauczycieli i czynienia z nich narzędzia kształtowania społeczeństwa homo sovieticus.   Analizowane fakty stanowią egzemplifikację zjawiska pozornych zmian na kolejnych etapach dokonywanych przeobrażeń w systemie związkowego doskonalenia nauczycieli.
Praca nie tylko ukazuje źródła, przyczyny i konsekwencje manipulacyjnych działań monolitycznej partii w tym obszarze, ale także obala zakorzenione w świadomości Polaków stereotypy myślenia o jakości i znaczeniu doskonalenia nauczycieli, jak również o całej edukacji okresu ograniczonej suwerenności Polski.

Oficyna Wydawnicza IMPULS
ISBN 978-83-7587-013-8
Wydanie I, Kraków 2008
Format B5
Objętość 204 strony
Oprawa miękka, klejona

blogksiazki.pl - nasz blog o książkach